آنچه امروز بر اقتصاد ایران میگذرد، نه یک بحران ناگهانی است و نهصرفا محصول عملکرد یک دولت یا یک دوره خاص. این وضعیت برآیند سالها بیتفاوتی، ناتوانی و تعلیق تصمیمگیری در بالاترین سطوح سیاستگذاری اقتصادی کشور است؛ جایی که هشدارها شنیده نشد، اصلاحات به تعویق افتاد و تحریمها بهجای آنکه به محرکی برای بازآرایی سیاستها تبدیل شوند، به بستری برای شکلگیری رانتهای گسترده و مزمن بدل شدند.