به گزارش گروه آنلاینروزنامه دنیای اقتصاد-فاطمه نصیری؛ارباب کیخسرو شاهرخ یکی از برجسته ترین نمایندگان زرتشتیان در مجلس شورای ملی و از چهره های تاثیرگذار اقتصادی و اجتماعی اواخر دوره قاجار و اوایل پهلوی بود. او در یکی از جلسات مجلس شورای ملی در مخالفت با مالیات بر صادرات گفته است:« خود آقای اقبال السلطان در اینجا تشریح کردند و میزان گرفتند که در سال هفتصد هزار تومان کتیرا به خارج می رود. این هفتصد هزار تومان پولی است که از دسترنج آن رعیت بدبخت که این کتیرا را گرفته حاصل شده است. والا دولت چه کرده، چه تشویق و ترویجی نموده؟ این کتیرا را خود اهالی و رعایای بیچاره می گیرند. اگر هم بخواهند مالیات بر اراضی وضع کنند اگر اراضی شخصی رعیت واقع شده که او مالیات علی حده می دهد و دولت حق ندارد یک مالیاتی بر او تحمیل کند و اگر هم در کوهستان است که دولت آب و خاکی ندارد و خرجی نکرده است که از او می خواهد حق بگیرد.
بنده عرض می کنم ما حتی الامکان باید وسایل تشویق عمومی را فراهم آوریم. باید به رعایا بگوییم هر چه می خواهید استخراج کنید و هر متاعی را که می توانید از مملکت صادر کرده به خارجه بفرستید. آن روز هم در موضوع قالی عرض کردم، اگر باز اشتباه نشود حالا هم عرض بکنم.
اگر ما بتوانیم خاکستر مملکت خودمان را جزو صادرات خود به خارجه حمل کرده و در عوض پول و طلا بیاوریم، خیلی خوب است. ما باید تا می توانیم امتعه داخلی خودمان را به خارجه برده و پول بیاوریم.
حالا دولت صادرات را ترویج می کند پیشکش او باشد دیگر از این رعایای بدبخت چه می خواهد؟
بگذارید خودشان آزادانه استخراج کنند و به خارجه ببرند و در عوض طلا بیاورند و قدری ضرر اقتصادی ما را جبران کند. بدبختانه عوض این که ما از این فلاکت اقتصادی و از این وضعیت خطرناک اقتصادی خود جلوگیری کنیم، برخلاف خودمان را به طرف هلاکت سوق می دهیم.»